DYREKTYWA RADY
z dnia 21 maja 1991 r.
dotycząca oczyszczania ścieków komunalnych


(91/271/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności
jego art. 130s,

uwzględniając wniosek Komisji1,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego2,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno - Społecznego3,

a także mając na uwadze, co następuje:

w rezolucji Rady z dnia 28 czerwca 1988 r. w sprawie ochrony Morza Północnego i innych
wód we Wspólnocie4, zwrócono się do Komisji o przedstawienie propozycji środków
wymaganych na poziomie wspólnotowym w celu oczyszczania ścieków komunalnych;

zanieczyszczenie wód w wyniku niedostatecznego oczyszczania ścieków w jednym Państwie
Członkowskim często wpływa na wody innych Państw Członkowskich; zgodnie z art. 130r
niezbędne jest podjęcie działań na poziomie wspólnotowym;

w celu zapobiegania niekorzystnym skutkom dla środowiska, spowodowanym
odprowadzaniem niedostatecznie oczyszczonych ścieków komunalnych, istnieje potrzeba
ponownego oczyszczania takich ścieków;

w przypadku obszarów wrażliwych konieczne jest wymaganie dokładniejszego oczyszczania
ścieków dla niektórych mniej wrażliwych obszarów oczyszczanie pierwotne można uznać za
wystarczające;

ścieki przemysłowe wprowadzane do systemów zbierania, jak również zrzuty ścieków i
odprowadzanie osadów z oczyszczalni ścieków komunalnych, powinny być
podporządkowane ogólnym zasadom lub przepisom i/lub szczególnym zezwoleniom;

odprowadzanie ścieków ulegających biodegradacji pochodzących z pewnych sektorów
przemysłu, które przed zrzutem do wód, do których odprowadzane sąścieki, nie przechodzą


1 Dz.U. nr C 1 z 4.01.1990, str. 20 oraz Dz.U. nr C 287 z 15.11.1990, str. 11.
2 Dz.U. nr C 260 z 15.10.1990, str. 185.
3 Dz.U. nr C 168 z 10.07.1990, str. 36.
4 Dz.U. nr C 209 z 9.08.1988, str. 3.



przez oczyszczalnie ścieków komunalnych, powinny podlegać odpowiednim wymogom;

powinno się wspierać powtórne wykorzystanie osadów powstających w oczyszczalniach
ścieków; należy stopniowo rezygnować z odprowadzania osadów do wód powierzchniowych;

niezbędne jest monitorowanie oczyszczalni ścieków i wód, do których odprowadzane są
ścieki, oraz usuwania osadu w celu zapewnienia ochrony środowiska przed niekorzystnymi
skutkami odprowadzania ścieków;

ważne jest zapewnienie, aby informacje o odprowadzaniu ścieków i osadu były udostępniane
społeczeństwu w postaci okresowych sprawozdań;

Państwa Członkowskie powinny opracować i przedstawić Komisji krajowe programy
wykonania niniejszej dyrektywy;

należy powołać komitet wspierający Komisję w sprawach dotyczących wykonania niniejszej
dyrektywy i dostosowania jej do postępu technicznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa dotyczy zbierania, oczyszczania i odprowadzania ścieków komunalnych
oraz oczyszczania i odprowadzania ścieków z niektórych sektorów przemysłu.

Celem niniejszej dyrektywy jest ochrona środowiska przed niekorzystnymi skutkami
odprowadzania wspomnianych wyżej ścieków.

Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy:

1.
.ścieki komunalne. oznaczająścieki bytowe lub mieszaninęścieków bytowych ze
ściekami przemysłowymi i/lub wodami opadowymi;
2.
.ścieki bytowe. oznaczająścieki z osiedli mieszkaniowych i terenów usługowych,
powstające najczęściej w wyniku ludzkiego metabolizmu oraz funkcjonowania
gospodarstw domowych;
3.
.ścieki przemysłowe. oznaczają wszelkie ścieki odprowadzane z obszarów, na których
prowadzi się działalność handlową lub przemysłową, nie będące ściekami bytowymi
lub wodami opadowymi;
4.
.aglomeracja. oznacza obszar, gdzie zaludnienie i/lub działalność gospodarcza są
wystarczająco skoncentrowane, aby ścieki komunalne były zbierane i przekazywane do
oczyszczalni ścieków komunalnych lub do końcowego punktu zrzutu;
5.
.system zbierania. oznacza system przewodów i kanałów, przez który gromadzone i
odprowadzane sąścieki komunalne;

6.
.1 RLM (równoważna liczba mieszkańców). oznacza ładunek organiczny ulegający
biodegradacji, wyrażony pięcioddobowym biochemicznym zapotrzebowaniem tlenu
(BZT5), w ilości 60 g tlenu na dzień;
7.
.oczyszczanie pierwotne. oznacza oczyszczanie ścieków komunalnych za pomocą
procesu fizycznego i/lub chemicznego, obejmującego osadzanie zawiesiny lub inny
proces powodujący, że BZT5 dopływających ścieków jest przed odprowadzeniem
zmniejszany o co najmniej 20%, a zawiesina jest zmniejszana o co najmniej 50%;
8.
.oczyszczanie wtórne. oznacza oczyszczanie ścieków komunalnych głównie w
procesie biologicznego oczyszczania z wtórnym osadzaniem lub w innym procesie,
spełniającym wymagania podane w tabeli 1 załącznika I;
9.
.właściwe oczyszczanie. oznacza oczyszczanie ścieków komunalnych za pomocą
jakiegokolwiek procesu i/lub systemu usuwania pozwalającego wodom, do których
odprowadzane sąścieki, osiągać odpowiednie wskaźniki jakości oraz spełniać inne
wymagania określone w przepisach niniejszej dyrektywy i w przepisach innych
odpowiednich dyrektyw Wspólnoty;
10.
.osad. oznacza pozostający osad komunalny, oczyszczony lub nie, pochodzący z
oczyszczalni ścieków komunalnych;
11.
.eutrofizacja. oznacza wzbogacenie wody składnikami odżywczymi, szczególnie
związkami azotu i/lub fosforu, powodującymi przyspieszony wzrost glonów i wyższych
form życia roślinnego, co jest przyczyną niepożądanych zakłóceń równowagi wśród
organizmów żyjących w wodzie, oraz jakości danych wód;
12.
.estuarium. oznacza strefę przejściową między wodami słodkimi i przybrzeżnymi u
ujścia rzeki. Do celów niniejszej dyrektywy jako części programu wykonania zgodnie z
przepisami art. 17 ust. 1 i 2, Państwa Członkowskie ustanawiają zewnętrzne granice
(morskie) estuariów;
13.
.wody przybrzeżne. oznaczają wody sięgające poza linię niskiego stanu wody lub
morską granicę estuarium.
Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie zapewniają, aby wszystkie aglomeracje wyposażone były w
system zbierania ścieków komunalnych,
oe
najpóźniej do dnia 31 grudnia 2000 r. w odniesieniu do aglomeracji o równoważnej
liczbie mieszkańców (RLM) ponad 15 000,

oe
najpóźniej do dnia 31 grudnia 2005 r. w odniesieniu do aglomeracji o RLM między 2
000 a 15 000.

W przypadku odprowadzania ścieków komunalnych do wód, do których odprowadzane są
ścieki, które na mocy art. 5 uznane zostały za .obszary wrażliwe., Państwa Członkowskie
zapewniają, aby systemy zbierania zostały uruchomione, najpóźniej do dnia 31 grudnia 1998
r., dla aglomeracji o RLM większej niż 10 000.

W przypadku gdy ustanowienie systemu zbierania nie jest uzasadnione, jako że nie
przyniosłoby korzyści dla środowiska lub powodowałoby nadmierne koszty, należy
zastosować pojedyncze systemy lub inne właściwe systemy zapewniające ten sam poziom
ochrony środowiska.

2. Systemy zbierania, opisane w ust. 1, spełniają wymagania załącznika I.A. Wymagania
te mogą być zmienione zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18.
Artykuł 4

1. Państwa Członkowskie zapewniają, aby ścieki komunalne przed odprowadzeniem były
poddane wtórnemu oczyszczania lub innemu równie skutecznemu oczyszczaniu

2. Zrzuty ścieków komunalnych do wód położonych w strefach wysokogórskich (powyżej
1 500 m n.p.m.), gdzie trudno jest zastosować skuteczne oczyszczanie biologiczne ze względu
na niskie temperatury, ścieki mogą być poddane mniej rygorystycznemu oczyszczaniu niż
określone w ust. 1, pod warunkiem że szczegółowe badania wskazują, że takie zrzuty nie
wpływają niekorzystnie na środowisko.
3. Zrzuty z oczyszczalni ścieków komunalnych opisane w ust. 1 i 2 spełniają odpowiednie
wymagania załącznika I.B. Wymagania te mogą być zmienione zgodnie z procedurą
przewidzianą w art. 18.
4. Ładunek wyrażony równoważną liczbą mieszkańców jest określane na podstawie
największego średniotygodniowego ładunku doprowadzanego do oczyszczalni w ciągu roku,
z pominięciem sytuacji nadzwyczajnych, na przykład spowodowanych dużymi opadami.
Artykuł 5

1. Do celów ust. 2 Państwa Członkowskie do dnia 31 grudnia 1993 r. określają obszary
wrażliwe, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w załączniku II.
2. Państwa Członkowskie zapewniają, że ścieki komunalne odprowadzane do systemów
zbierania, przed odprowadzeniem do obszarów wrażliwych, poddawane są bardziej
rygorystycznemu oczyszczaniu niż określone w art. 4 najpóźniej do dnia 31 grudnia 1998 r.,
w odniesieniu do wszystkich zrzutów z aglomeracji o RLM wynoszącej ponad 10 000.
3. Odprowadzenia z oczyszczalni ścieków komunalnych określone w ust. 2 spełniają
odpowiednie wymagania załącznika I.B. Wymagania te mogą być zmienione zgodnie z procedurą określoną w art. 18.

4. Alternatywnie wymagania wobec poszczególnych oczyszczalni określone w ust. 2 i 3
mogą nie mieć zastosowania do obszarów wrażliwych w przypadkach gdy można wykazać,
że minimalne zmniejszenie całkowitego ładunku ścieków doprowadzanych do wszystkich
oczyszczalni ścieków komunalnych na tym obszarze wynosi co najmniej 75% w odniesieniu
do fosforu ogólnego i co najmniej 75% w odniesieniu do azotu ogólnego.
5. Zrzuty z oczyszczalni ścieków komunalnych położonych w odpowiednich zlewniach
obszarów wrażliwych, które przyczyniają się do zanieczyszczenia tych obszarów, podlegają
przepisom ust. 2-4.
W przypadkach gdy powyższe zlewnie położone są częściowo lub całkowicie w innym
Państwie Członkowskim, stosuje się przepisy art. 9.

6. Państwa Członkowskie zapewniają, aby wskazanie obszarów wrażliwych poddawane
było przeglądom w odstępach czasu wynoszących nie więcej niż cztery lata.
7. Państwa Członkowskie zapewniają, aby obszary uznane za wrażliwe, po dokonaniu
przeglądu na mocy ust. 6, spełniały podane wyżej wymagania przed upływem siedmiu lat.
8. Państwo Członkowskie nie musi wskazywać obszarów wrażliwych do celów niniejszej
dyrektywy, jeśli na całym swoim obszarze wprowadziło oczyszczanie na podstawie
przepisów zawartych w ust. 2-4.
Artykuł 6

1. Do dnia 31 grudnia 1993 r., do celów ust. 2, Państwa Członkowskie mogą określić
obszary mniej wrażliwe, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w załączniku II.
2. Zrzuty ścieków komunalnych do wód przybrzeżnych, pochodzące z aglomeracji o
równoważnej liczbie mieszkańców 10 000-150 000 oraz zrzuty do estuariów położonych na
obszarach opisanych w ust. 1, pochodzące z aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców
2 000-10 000, mogą być poddawane mniej rygorystycznemu oczyszczaniu niż określone w
art. 4, pod warunkiem że:
oe
zrzuty takie poddawane są co najmniej oczyszczaniu pierwotnemu, określonemu
przepisami art. 2 ust. 7 zgodnie z procedurą kontrolną ustanowioną w załączniku I.D, wyczerpujące badania wskazują, że odprowadzenia takie nie mają niekorzystnego wpływu na środowisko.

Państwa Członkowskie dostarczają Komisji wszelkie istotne informacje dotyczące
wspomnianych wyżej badań.

3. Jeśli Komisja uznaje, że warunki wymienione w ust. 2 nie są spełnione, przedstawia
Radzie właściwą propozycję.
4. Państwa Członkowskie zapewniają, aby wskazanie obszarów mniej wrażliwych
podlegało przeglądowi w odstępach czasu nie dłuższych niż cztery lata.
5. Państwa Członkowskie zapewniają, aby obszary nie uznawane już za mniej wrażliwe,
we właściwy sposób spełniały wymagania art. 4 i 5 przed upływem siedmiu lat.
Artykuł 7

Państwa Członkowskie zapewniają, aby do dnia 31 grudnia 2005 r. ścieki komunalne
odprowadzane do systemów zbierania przed odprowadzeniem poddawane były właściwemu
oczyszczaniu, określonemu w art. 2 ust. 9, w odniesieniu do następujących przypadków:

. zrzuty do wód słodkich i estuariów z aglomeracji o RLM poniżej 2 000,

. zrzuty do wód przybrzeżnych z aglomeracji o RLM poniżej 10 000.

Artykuł 8

1. Wwyjątkowych przypadkach, ze względu na trudności techniczne i w odniesieniu do
określonych geograficznie grup mieszkańców, Państwa Członkowskie mogą zwracać się do
Komisji ze specjalnymi wnioskami o przedłużenie czasu potrzebnego do zastosowania się do
przepisów art. 4.
2. Wniosek taki musi być szczegółowo uzasadniony, określać napotkane trudności
techniczne, a także zaproponować program działań z właściwym harmonogramem, jaki ma
być przyjęty, aby osiągnąć cele niniejszej dyrektywy. Harmonogram ten włącza się do
programu wykonania określonego w art. 17.
3. Zaakceptowane mogą być tylko przyczyny natury technicznej, a przedłużony okres
określony w ust. 1 może być przekraczać dnia 31 grudnia 2005 r.
4. Komisja rozpatruje wniosek i podejmuje właściwe środki zgodnie z procedurą
ustanowioną w art. 18.
5. Wwyjątkowych okolicznościach, gdy można wykazać, że intensywniejsze
oczyszczanie nie przyniesie żadnych korzyści dla środowiska, zrzuty ścieków komunalnych
pochodzących z aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców ponad 150 000do obszarów
mniej wrażliwych, mogą podlegać oczyszczaniu przewidzianemu w art. 6 dla odprowadzeń z
aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców 10 000-150 000.
W takich okolicznościach Państwa Członkowskie przedstawiają wcześniej Komisji
odpowiednią dokumentację. Komisja bada sprawę i podejmuje właściwe środki, zgodnie z
procedurą ustanowioną w art. 18.

Artykuł 9

W przypadku, gdy wody na obszarze podlegającym jurysdykcji Państwa Członkowskiego
dotkną niekorzystne skutki zrzutów ścieków komunalnych pochodzących z innego Państwa
Członkowskiego, wtedy Państwo Członkowskie, którego wody zostały w ten sposób
zanieczyszczone, może notyfikować odpowiednie fakty drugiemu Państwu Członkowskie mu
oraz Komisji.

Aby zapewnić zgodność z przepisami niniejszej dyrektywy, zainteresowane Państwa
Członkowskie organizują, gdzie sytuacja tego wymaga wraz z Komisją, współdziałanie
konieczne do zidentyfikowania zrzutów ścieków zagrażających środowisku i określają
działania, jakie muszą zostać podjęte u źródła w celu ochrony wód, na które odprowadzane
ścieki oddziaływają.

Artykuł 10

Państwa Członkowskie zapewniają, aby oczyszczalnie ścieków komunalnych budowane w
celu spełnienia wymagań art. 4-7 były projektowane, budowane, eksploatowane i
utrzymywane w sposób zapewniający wystarczającą wydajność w każdych normalnych
warunkach klimatycznych. Przy projektowaniu oczyszczalni należy wziąć pod uwagę
sezonowe zmiany ładunku.

Artykuł 11

1. Państwa Członkowskie zapewniają, że do dnia 31 grudnia 1993 r. zrzuty ścieków
przemysłowych do systemów zbierania i oczyszczalni ścieków komunalnych są zgodne z
wcześniejszymi przepisami i/lub szczególnych zezwoleń właściwych władz albo właściwego
organu.
2. Regulacje i/lub szczególne zezwolenia spełniają wymagania załącznika I.C.
Wymagania te mogą być zmienione zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18.
3. Regulacje i szczególne zezwolenia poddawane są przeglądowi i, jeśli zajdzie taka
potrzeba, dostosowywane w regularnych odstępach czasu.
Artykuł 12

1. Oczyszczone ścieki wykorzystuje się powtórnie, w każdym przypadku, gdy jest to
właściwe. Drogi usuwania muszą do minimum ograniczać skutki niekorzystne dla
środowiska.
2. Właściwe władze lub właściwe organy zapewniają, by zrzuty ścieków z oczyszczalni
ścieków komunalnych podlegały ustanowionym wcześniej regulacjom i/lub szczególnym
zezwoleniom.
3. Wcześniejsze regulacje i/lub szczególne zezwolenia dotyczące zrzutów z oczyszczalni
ścieków komunalnych, wydane wcześniej na podstawie ust. 2, na terenie aglomeracji o
równoważnej liczbie mieszkańców wynoszącej 2 000-10 000 w przypadku zrzutów do wód
słodkich i estuariów, oraz równoważnej liczbie mieszkańców wynoszącej powyżej 10 000 w
odniesieniu do wszelkich zrzutów, określają wymagane warunki w celu spełnienia
odpowiednich wymagań załącznika I.B. Wymagania te mogą być zmieniane zgodnie z
procedurą ustanowioną w art. 18.
Artykuł 13

1. Państwa Członkowskie zapewniają, że do dnia 31 grudnia 2000 r. ulegające
biodegradacji ścieki przemysłowe z zakładów należących do pewnych sektorów przemysłu
wymienionych w załączniku III, które nie dochodzą do oczyszczalni ścieków komunalnych przed odprowadzeniem do odpowiednich wód, spełniają warunki określone we
wcześniejszych regulacjach i/lub szczególnych zezwoleniach udzielonych wcześniej przez
właściwe władze lub właściwe organy, w odniesieniu do wszystkich zrzutów z zakładów
przewidzianych dla równoważnej liczby mieszkańców wynoszącej 4 000 lub więcej.

2. Do dnia 31 grudnia 1993 r. właściwe władze lub właściwe organy w każdym Państwie
Członkowskim ustalają odpowiednie wymagania dla charakteru danego przemysłu w zakresie
odprowadzania takich ścieków.
3. Do dnia 31 grudnia 1994 r. Komisja dokonuje porównania wymagań w poszczególnych
Państwach Członkowskich. Wyniki publikuje w postaci sprawozdania, a w razie potrzeby,
Komisja przedstawia właściwą propozycję.
Artykuł 14

1. Osad powstający w wyniku procesu oczyszczania ścieków jest ponownie
wykorzystywany w każdym przypadku, gdy jest to właściwe. Drogi usuwania ograniczają do
minimum skutki niekorzystnego wpływu na środowisko.
2. Właściwe władze lub właściwe organy zapewniają, że przed dniem 31 grudnia 1998 r.
odprowadzanie osadu z oczyszczalni ścieków komunalnych podporządkowane jest ogólnym
zasadom, rejestracji albo zezwoleniom.
3. Państwa Członkowskie zapewniają, że do dnia 31 grudnia 1998 r. odprowadzanie osadu
do wód powierzchniowych przez zrzuty ze statków, rurociągów albo innymi sposobami, jest
stopniowo eliminowane.
4. Do chwili zniesienia zrzutów osadów sposobami wymienionymi w ust. 3, Państwa
Członkowskie zapewniają, aby całkowite ilości materiałów toksycznych, trwałych lub
podlegających bioakumulacji zawartych w osadzie odprowadzanym do wód
powierzchniowych podlegały obowiązkowi uzyskania zezwolenia i były stopniowo
redukowane.
Artykuł 15

1.
Właściwe władze lub właściwe organy monitorują:
oe
zrzuty z oczyszczalni ścieków komunalnych w celu zweryfikowania zgodności z
wymaganiami załącznika I.B, zgodnie z procedurami kontrolnymi ustanowionymi w
załączniku I.D.


ilości i skład osadów odprowadzanych do wód powierzchniowych.

2. Właściwe władze lub właściwe organy monitorują wody, do których odprowadzane są
ścieki z oczyszczalni ścieków komunalnych i dokonywane zrzuty bezpośrednie opisane w art.
13, w przypadkach oczekiwanego znaczącego wpływu na stan środowiska.

3. W przypadku zrzutów, z zastrzeżeniem przepisów art. 6, i odprowadzania osadu do wód
powierzchniowych, Państwa Członkowskie monitorują i wykonują wszystkie odpowiednie
badania weryfikujące czy zrzut lub odprowadzanie nie wpływa niekorzystnie na środowisko.

4. Informacje zebrane przez właściwe władze lub właściwe organy, zgodnie z ust. 1, 2 i 3,
Państwo Członkowskie zachowuje i udostępnia Komisji przed upływem sześciu miesięcy od
dnia otrzymania wniosku.
5. Wytyczne dotyczące monitorowania określonego w ust. 1, 2 i 3, mogą być formułowane
zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18.
Artykuł 16

Bez uszczerbku dla wprowadzenia w życie przepisów dyrektywy Rady 90/313/EWG z dnia 7
czerwca 1990 r. w sprawie swobody dostępu do informacji o środowisku5, Państwa
Członkowskie zapewniają, aby co dwa lata właściwe władze lub właściwe organy
publikowały sprawozdania dotyczące sytuacji w dziedzinie usuwania ścieków komunalnych i
osadów na ich obszarach. Państwa Członkowskie przekazują Komisji te sprawozdania
natychmiast po ich opublikowaniu.

Artykuł 17

1. Do dnia 31 grudnia 1993 r. Państwa Członkowskie ustanawiają program wykonania
niniejszej dyrektywy.
2. Do dnia 30 czerwca 1994 r. Państwa Członkowskie przekazują Komisji informacje o
programie.
3. W razie konieczności Państwa Członkowskie przekazują Komisji co dwa lata, do dnia
30 czerwca, aktualizację informacji określonych w ust. 2.
4. Metody i formy przyjmowane w sprawozdaniach dotyczących programów
poszczególnych państw ustalane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18. Wszelkie
zmiany przyjmowane są zgodnie z tą samą procedurą.
5. Komisja co dwa lata dokonuje przeglądu i oceny informacji otrzymanych zgodnie z ust.
2 i 3, oraz publikuje sprawozdanie na ten temat.
Artykuł 18

1. Komisja wspierana jest przez komitet składający się z przedstawicieli Państw
Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.
2. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy podjąć.
Komitet dostarcza opinię na temat tego projektu w terminie określonym przez
przewodniczącego w zależności od pilności sprawy. Opinia jest przyjmowana większością
głosów ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu, w przypadkach decyzji, które Rada przyjmuje
na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich ważone są zgodnie z
przepisami tego artykułu. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
3. a) Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeżeli są one zgodne z opinią komitetu.
5 Dz.U. nr L 158 z 23.06.1990, str. 56.


b)
Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku
braku opinii, Komisja bezzwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie
środków jakie powinny zostać podjęte. Rada stanowi kwalifikowaną większością
głosów.

Jeśli po upływie trzech miesięcy od daty przekazania proponowanych środków Radzie, Rada
nie stanowi, środki te przyjmuje Komisja, z wyjątkiem przypadków kiedy Rada sprzeciwiła
się proponowanym środkom stanowiąc zwykłą większością głosów.

Artykuł 19

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i
administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 30
czerwca 1992 r. Niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
2. Wspomniane środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub
odniesienie takie powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania
takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
3. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa
krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą/
Artykuł 20

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 maja 1991 r.

W imieniu Rady

R. STEICHEN
Przewodniczący


ZAŁĄCZNIK I

WYMAGANIA DOTYCZĄCE ŚCIEKÓW KOMUNALNYCH

A. Systemy zbierania6
Systemy zbierania uwzględniają wymagania związane z oczyszczaniem ścieków.
Projektowanie, budowę i utrzymanie systemów zbierania przeprowadza się zgodnie z


najlepszą wiedzą techniczną, bez powodowania nadmiernych kosztów, szczególnie
dotyczące:
. objętości i charakterystyki ścieków,
. zapobiegania przeciekom,
. ograniczenia zanieczyszczenia wód, do których odprowadzane sąścieki,


powodowanego przez przelewy wód burzowych.

B.
Zrzuty z oczyszczalni ścieków komunalnych do wód, do których odprowadzane są
ścieki 6
1.
Oczyszczalnie ścieków komunalnych są tak zaprojektowane lub zmodernizowane,
aby reprezentatywne próbki dopływających ścieków i ścieków oczyszczonych
można było uzyskiwać przed zrzutem do wód, do których odprowadzane są
ścieki.
2.
Zrzuty z oczyszczalni ścieków komunalnych poddane oczyszczaniu zgodnie z art.
4 i 5 spełniają wymagania podane w tabeli 1.
3.
Zrzuty z oczyszczalni ścieków komunalnych do obszarów wrażliwych, które
podlegają eutrofizacji zgodnie z załącznikiem II.A lit. a), spełniają dodatkowe
wymagania podane w tabeli 2 niniejszego załącznika.
4.
Wymagania bardziej rygorystyczne niż podane w tabeli 1 i/lub tabeli 2 stosuje się,
w przypadku gdy jest to wymagane dla spełnienia przez wody, do których
odprowadzane sąścieki, wymagań innych dyrektyw.
5.
Punkty odprowadzania ścieków komunalnych wybierane są w taki sposób, żeby w
miarę możliwości do minimum ograniczały wpływ na wody, do których
odprowadzane sąścieki.
C.
Ścieki przemysłowe
6 Uwzględniając, że w praktyce nie jest możliwe budowanie systemów kanalizacyjnych i oczyszczalni w taki
sposób, żeby wszystkie ścieki były poddawane oczyszczaniu, na przykład podczas obfitych opadów deszczu,
Państwa Członkowskie zadecydują o środkach lub metodach ograniczających zanieczyszczenia związane z
przelewem wód burzowych. Środki te mogą uwzględniać szybkie, intensywne rozcieńczanie lub dobór
odpowiedniego przepływu przy suchej pogodzie albo ustalenie pewnej dopuszczalnej liczby przelewów
rocznie.

Ścieki przemysłowe wprowadzane do systemów zbierania i odprowadzane do
oczyszczalni ścieków komunalnych poddaje się wstępnemu oczyszczaniu, jakie
wymagane jest w celu:

ochrony zdrowia pracowników zatrudnionych przy eksploatacji systemów
zbierania i oczyszczalni,

zapewnienia, aby systemy zbierania, oczyszczalnie ścieków i urządzenia
towarzyszące nie zostały uszkodzone,

zapewnienia, aby działanie oczyszczalni ścieków komunalnych i oczyszczanie
osadu nie było utrudnione,

zapewnienia, aby zrzuty z oczyszczalni nie wpływały niekorzystnie na
środowisko, a wodom, do których odprowadzane sąścieki, nie utrudniały
spełnienia ich roli zgodnie z innymi dyrektywami wspólnotowymi,

zapewnienia, aby osad mógł być usuwany ze względu na bezpieczeństwo w
sposób właściwy dla środowiska i jego ochrony.

D.
Metody referencyjne monitorowania i oceny wyników
1.
Państwa Członkowskie zapewniają, aby stosowana była metoda monitorowania,
odpowiadająca co najmniej poziomowi wymagań opisanemu poniżej.
Metody alternatywne wobec podanych w ust. 2-4 mogą być stosowane wówczas,
gdy można wykazać, że dają równoważne wyniki.

Państwa Członkowskie dostarczają Komisji wszelkie istotne informacje dotyczące
stosowanej metody. Jeśli Komisja uznaje, że warunki ustalone w ust. 2-4 nie
zostały spełnione, przedstawia właściwą propozycję Radzie.

2.
Próbki proporcjonalne do przepływu lub próbki pobierane w określonych 24godzinnych
odstępach czasu pobierane są w tym samym, dokładnie określonym
punkcie wylotu, a w miarę potrzeby u wlotu do oczyszczalni, w celu
monitorowania zgodności z wymaganiami dla odprowadzanych ścieków
ustanowionymi w niniejszej dyrektywie.
Stosuje się międzynarodowe zasady dobrych praktyk laboratoryjnych mające na
celu ograniczenie do minimum rozkładu zanieczyszczeń w próbkach w czasie
między ich pobraniem i analizą.

3.
Minimalna liczba próbek w ciągu roku ustalona jest odpowiednio do wielkości
oczyszczalni, a próbki pobierane są w regularnych odstępach czasu, dla
równoważnej liczby mieszkańców:

4.
Ścieki oczyszczone mogą być uznane za zgodne z danymi wskaźnikami, jeśli dla
każdego odpowiedniego wskaźnika rozpatrywanego indywidualnie, próbki wody
wskazują, że są one zgodne z odpowiednią wartością wskaźnika w sposób
następujący:
a)
dla wskaźników określonych w tabeli 1 i w art. 2 ust. 7 maksymalna liczba
próbek, które mogą nie spełniać wymagań wyrażonych stężeniem i/lub
stopniem redukcji, określona jest w tabeli 3.

b)
dla wyrażonych stężeniem wskaźników w tabeli 1, niespełniające wymagań
próbki pobrane w normalnych warunkach działalności nie mogą mieć
większego odchylenia od wartości wskaźnika niż 100%. Dla wartości
wskaźnika odnoszącego się do zawiesin ogólnych można przyjąć
odchylenia do 150%.

c)
dla wskaźników określonych w tabeli 2, średnia roczna z próbek dla
każdego wskaźnika musi zgadzać się z odpowiednimi wielkościami.

5.
Wartości skrajne dotyczące jakości wody nie są brane pod uwagę, jeśli są
wynikiem sytuacji nadzwyczajnych, np. spowodowanych przez ulewne deszcze.

1 Redukcja w stosunku do ładunku ścieków dopływających.
Wskaźnik ten może zostać zastąpiony innym: ogólnym węglem organicznym (OWO) lub ogólnym
zapotrzebowaniem tlenu (OZT), jeśli można określić relację pomiędzy BZT5 i wskaźnikiem zastępczym.
3 Ten wymóg jest fakultatywny.

Analizy dotyczące odprowadzanie ścieków ze stawów w których są one przetrzymywane
przeprowadza się na próbkach filtrowanych, jednak stężenie zawiesin ogólnych w próbkach
niefiltrowanych nie może przekraczać 150 mg/l.

1Redukcja w stosunku do ładunku ścieków dopływających.

2 Azot ogólny oznacza sumę
azotu ogólnego oznaczanego metodą Kjeldahla (azot organiczny N+NH3), azotu
azotanowego (NO3) i azotu azotynowego (NO2).

3 Alternatywnie, średnia dobowa nie może przekroczyć 20 mg/l N. Wymaganie to odnosi się do temperatury
wody wynoszącej 12°C lub więcej w czasie eksploatacji komory biologicznej oczyszczalni. W zastępstwie
warunku odnoszącego się
do temperatury możliwe jest stosowanie ograniczonego czasu eksploatacji, co
uwzględnia miejscowe warunki klimatyczne. Alternatywa ta stosuje się jedynie w przypadkach, kiedy można
wykazać, że spełniony został ust. 1 załącznika I.D.

ZAŁĄCZNIK II

KRYTERIA WYZNACZANIA OBSZARÓW WRAŻLIWYCH I MNIEJ
WRAŻLIWYCH


A. Obszary wrażliwe
Zbiornik wodny musi zostać określony jako obszar wrażliwy, jeśli należy do jednej z
poniższych grup:

a)
naturalne jeziora słodkowodne i inne zbiorniki wód słodkich, estuaria i wody
przybrzeżne, co do których stwierdzono, że są eutroficzne, lub które mogą stać się
eutroficzne w bliskiej przyszłości, jeśli nie zostaną podjęte działania ochronne.

Przy ustalaniu substancji odżywczych, których zawartość ma być ograniczona
przez bardziej rygorystyczne oczyszczanie, można brać pod uwagę następujące
elementy:

(i)
jeziora i strumienie wpadające do jezior, zbiorników wodnych lub
zamkniętych zatok, co do których stwierdzono, że wykazują niewielki
stopień wymiany wód i może mieć miejsce akumulacja. Na takich
obszarach należy wprowadzić usuwanie fosforu, chyba że można wykazać,
że usunięcie fosforu nie będzie wywierać wpływu na poziom eutrofizacji. W
przypadkach gdy dokonuje się zrzutów z dużych aglomeracji, można
również rozważać usuwanie azotu;
(ii)
estuaria, zatoki i inne wody przybrzeżne, co do których stwierdzono, że
mają niewielki stopień wymiany wód lub odbierają duże ilości substancji
odżywczych. Zrzuty ścieków z małych aglomeracji mają zazwyczaj
mniejsze znaczenie na takich obszarach, ale należy wprowadzić usuwanie
fosforu i/lub azotu dla dużych aglomeracji, chyba że można wykazać, że
usuwanie tych substancji nie będzie miało wpływu na poziom eutrofizacji;
b)
słodkie wody powierzchniowe, przeznaczone do pozyskiwania wody pitnej, która
mogłaby zawierać więcej azotanów niż wynosi ich stężenie określone w
odpowiednich przepisach dyrektywy Rady 75/440/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r.
dotyczącej wymaganej jakości wód powierzchniowych przeznaczonych do
pozyskiwania wody pitnej w Państwach Członkowskich7, jeżeli nie jest planowane
podjęcie żadnych przedsięwzięć ochronnych;

c)
obszary, na których oczyszczanie dokładniejsze niż określone w art. 4 niniejszej
dyrektywy jest konieczne do spełnienia wymagań innych dyrektyw Rady.

B.
Obszary mniej wrażliwe
Morskie zbiorniki wodne lub obszar morski mogą zostać określone jako obszar mniej
wrażliwy, jeśli odprowadzanie ścieków nie wpływa niekorzystnie na środowisko pod
względem warunków morfologicznych, hydrologicznych lub szczególnych warunków

7 Dz.U. nr L 194 z 25.07.1975, str. 26 zmieniona dyrektywą 79/869/EWG (Dz.U. nr L 271 z 29.10.1979, str. 44)


hydraulicznych panujących na tym terenie.

Przy wskazywaniu obszarów mniej wrażliwych Państwa Członkowskie biorą pod
uwagę ryzyko przemieszczenia odprowadzonego ładunku ścieków do sąsiadujących
obszarów, gdzie może on wywołać niekorzystne skutki w środowisku. Państwa
Członkowskie uznają istnienie obszarów wrażliwych poza zasięgiem swojej
jurysdykcji.

Przy wskazywaniu obszarów mniej wrażliwych bierze się pod uwagę następujące
elementy:

otwarte zatoki, estuaria i inne wody przybrzeżne z dużym stopniem wymiany wód, nie
podlegające eutrofizacji lub nie zagrożone niedotlenieniem, co do których uważa się, że
jest mało prawdopodobne, żeby stały się eutroficzne lub wykazały się niedotlenieniem
spowodowanym odprowadzaniem ścieków komunalnych.


ZAŁĄCZNIK III

SEKTORY PRZEMYSŁU

1. Przemysł mleczarski
2. Przetwórstwo owoców i warzyw
3. Produkcja i butelkowanie napojów bezalkoholowych
4. Przetwórstwo ziemniaków
5. Przemysł mięsny
6. Browary
7. Produkcja alkoholu i napojów alkoholowych
8. Wytwarzanie pasz zwierzęcych z produktów roślinnych
9. Wytwarzanie żelatyny i klejów ze skór i kości zwierzęcych
10. Słodownie
11. Przemysł rybny.